در زمينه نام و نسب قنبر ، لازم است به اشتباهات چندتن از نويسندگان متأخر در اين‌باره اشاره كنيم . « اعلمى » در دائرةالمعارف خود ، قنبر را از فرزندان پادشاهان ، دانسته است . « 1 » اما اين قول مستند به هيچ منبع تاريخى معتبرى نيست . « محمدرضا الانصارى » ، با استناد به رجال برقى ، قنبر را از خواص اصحاب اميرمؤمنان ( ع ) ، از قبيله « مُضَر » دانسته و احتمال داده است با توجه به اينكه قنبر ، عرب نبوده ، شايد حليف ( هم‌پيمان ) اين قبيله ، بوده است . « 2 » اما به نظر مىرسد برقى ، عبارت « از خواص اصحاب اميرمؤمنان ( ع ) از مُضَر » را تنها براى يكى ديگر از ياران آن حضرت ( ع ) ، به نام « تميم بن حذيم ناجى » كه بلافاصله قبل از قنبر از وى ياد كرده ، به كار برده است . « 3 » در لغت‌نامه دهخدا نيز درباره قنبر آمده است كه او مكنّا به « ابوالشعثاء » و غلام « عمر بن عبيدالله بن معمر » ، معروف به ابن‌معمر بوده و على ( ع ) ، نام قنبر را بر وى نهاده است . « 4 » اما بايد توجه داشت « ابوالشعثاء » ، شخصيت ديگرى بوده كه در اينجا ، به اشتباه ، با قنبر ، غلام على ( ع ) ، يكى دانسته شده است

--> ( 1 ) . دائرة المعارف الشيعية العامة ، محمد حسين الاعلمى الحائرى ، 1993 م ، ج 14 ، ص 395 . ( 2 ) . قنبر المذبوح فى حبّ على ( ع ) ، محمدرضا عبدالامير الانصارى ، 1413 ه . ق ، ص 14 . ( 3 ) . ر . ك : رجال البَرقى ، احمد بن عبدالله البَرقى ، 1430 ه . ق ، ص 39 . ( 4 ) . لغت‌نامه ، علىاكبر دهخدا ، 1372 ه . ش ، ج 1 ، ص 470 و ج 11 ، ص 15668 .